اكنون اى مردمان ! چون از عبوديت بُدّى « 1 » نيست ، بنده خداى بهتر يا بنده طاغوت ؟ و تابع اوضاع الهى بودن پسنديده‌تر يا قرين عفاريت « 2 » ؟ « لا إِكْراهَ فِي الدِّينِ قَدْ تَبَيَّنَ الرُّشْدُ مِنَ الْغَيِّ فَمَنْ يَكْفُرْ بِالطَّاغُوتِ وَ يُؤْمِنْ بِاللَّهِ فَقَدِ اسْتَمْسَكَ بِالْعُرْوَةِ الْوُثْقى لَا انْفِصامَ لَها وَ اللَّهُ سَمِيعٌ عَلِيمٌ » . « 3 » خداى عزّوجلّ وليّم را از عبادت طاغوت ، خواه از عبادت جليّه كه اهل اشراك را باشد و خواه عبادت خفيّه كه اهل أعراض راست و فيهم قال رسول اللَّه صلى الله عليه و آله و سلم « الشِرْكُ في أُمَتي أَخْفى مِنْ دَبيبِ النَمْلِ » « 4 » مصون داراد ! إِنَّه رؤوف بالعباد و السلام على وليّي .

--> ( 1 ) . بُدّى : چاره . ( 2 ) . عفاريت : ديوان و اهريمنان . ( 3 ) . در قبول دين ، اكراهى نيست . ( زيرا ) راه درست از راه انحرافى ، روشن شده است . بنابراين ، كسى كه‌به طاغوت ( بت و شيطان ، و هر موجود طغيانگر ) كافر شود و به خدا ايمان آورد ، به دستگيرهء محكمى چنگ زده است ، كه گسستن براى آن نيست . و خداوند ، شنوا و داناست . سورهء بقره ، آيهء 256 . ( 4 ) . و در باب اينان پيامبر خدا كه درود خدا بر او و خاندانش باد فرمود : براى خدا شريك و انباز قراردادن در امت من از صداى پاى مورچه پنهان‌تر است . عوالى اللآلى ، ج 2 ، ص 74 .